Το άστρο τής Βηθλεέμ

 Η Μεγάλη Σύνοδος Κρόνου με Δία είναι...

...το μυστηριώδες "άστρο" της Βηθλεέμ!!!

 

Αν γνωρίζουμε ότι τη βραδιά τής επόμενης Πανσελήνου θα γίνει μια μεγάλη Συναυλία στο Ηρώδειο, δεν σημαίνει ότι προβλέπουμε και περιμένουμε ένα «θαύμα», το οποίο θα αναταράξει το ουράνιο στερέωμα, προκειμένου το Φεγγάρι να μας οδηγήσει εγκαίρως εκεί όπου επιθυμούμε. Η Πανσέληνος, ως απολύτως ορισμένο και αναμενόμενο ουράνιο φαινόμενο, απλά ορίζει το ακριβές χρονικό σημείο κατά το οποίο θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση στην οποία αναφερόμαστε. Από εκεί και πέρα η γνώση είναι αυτή, η οποία μας ορίζει το μέρος όπου θα έχει πρακτική σημασία —και άρα αξία— αυτή η ουράνια «χρονομέτρηση». ...Η γνώση τής αναμενόμενης εκδήλωσης κάνει σημαντική την «αφύπνιση» του ουράνιου «χρονομέτρου» ...Δεν μας «φωτίζει» η Σελήνη, για να πάμε στο ραντεβού μας ...Η γνώση, ένας χάρτης, ένα GPS ή μια πληροφορία είναι αυτά, τα οποία μας οδηγούν στο ραντεβού μας και η Σελήνη απλά είναι το «ρολόι» που βλέπουμε, για να είμαστε βέβαιοι ότι κάνουμε αυτά που πρέπει στο σωστό χρόνο και άρα με τον σωστό τρόπο.

Γιατί ξεκινάμε, αναλύοντας το προφανές; ...Γιατί βλέπουμε καθημερινά φαινόμενα, τα οποία μας εκνευρίζουν αφόρητα ...Γιατί οι σύγχρονοι Αστρονόμοι, διαποτισμένοι απόλυτα από έναν δήθεν αγνωστικισμό μιας ισοπεδωτικής μαρξιστικής κουλτούρας —η οποία είναι κυρίαρχη στα δυτικού τύπου Πανεπιστήμια—, υποτιμάνε τους ανθρώπους των παλαιότερων γενιών και τις γνώσεις τους. Άθεοι και δαρβινιστές οι περισσότεροι απ’ αυτούς, δεν σέβονται τα αιώνια χαρακτηριστικά τού ανθρώπινου είδους και αντιμετωπίζουν τους προγόνους μας περίπου σαν «καθυστερημένους» ...Τόσο «καθυστερημένους», που θα μπορούσαν να ανήκουν σε κάποιο άλλο ζωικό είδος, όπως —πολύ εύκολα— θα «δικαιολογούσε» και ο «εξελικτικός» δαρβινισμός στον οποίο πιστεύουν. Προφανώς θεωρούν τους εαυτούς τους «βιδωμένους» στην κορυφή τής «εξέλιξης» και άρα πολύ «ανώτερους» απ’ αυτούς που αυτόκλητα αναλαμβάνουν να κρίνουν.

Αυτό είναι το εκνευριστικό μ’ αυτούς τους αλαζόνες «επιστήμονες» της ασημαντότητας. Θεωρούν τους αρχαίους προγόνους μας αγράμματους σκοταδιστές και δεισιδαίμονες, οι οποίοι, όταν δεν έτρωγαν βελανίδια, κάθονταν και «έτρωγαν» παραμύθια από πονηρούς «Μάγους». Δεν εκτιμάνε τις γνώσεις τους και προσπαθούν να τα ερμηνεύσουν όλα σαν να είχαν να κάνουν με ανθρώπους, οι οποίοι μόλις είχαν βγει από τα σπήλαια και έβλεπαν με δέος τον Ουρανό και τα άστρα. Αυτοί οι άσχετοι στην πραγματικότητα δεν μπορούν ούτε καν να διανοηθούν την ποιότητα των αρχαίων γνώσεων και την τρομερή ευφυία των αρχαίων «Μάγων», οι οποίοι πρώτοι συγκέντρωσαν και επεξεργάστηκαν τις γνώσεις εκείνες, για να φτάσουν αυτές μέχρι τις ημέρες μας και να μπορούν κάποιοι να παριστάνουν τους έξυπνους με μερικά εξάμηνα στα πανεπιστημιακά θρανία.

«Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσε ο ψυχολόγος μου»

(Πιστεύουμε ότι) δεν είναι υπερβολή να συμπεριλάβουμε στη λίστα με τις μεγαλύτερες κοινωνικο-πολιτιστικές κατακτήσεις της εποχής μας, το γεγονός ότι η ψυχοθεραπεία έχει απενοχοποιηθεί πλήρως.

Πριν μερικά χρόνια, το να κάνεις βουτιά και δουλειά με τον εαυτό σου με τη βοήθεια ενός επαγγελματία θεωρούταν περίεργο, προβληματικό, υπερβολικό ή απλώς χόμπι πλουσίων. Σήμερα -ευτυχώς- ο κόσμος ξεκόλλησε απ’ αυτό το αστείο στερεότυπο, και η βοήθεια από έναν ειδικό έχει καταστεί συνηθισμένη και λογική επιλογή.«Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσε ο ψυχολόγος μου»: 10 αληθινές μαρτυρίες

Το Reddit ρώτησε τους αναγνώστες του ποια είναι η πολυτιμότερη συμβουλή που πήρε ποτέ απ’ τον θεραπευτή του και οι απαντήσεις είναι, όπως θα δείτε, πρακτικές, χρήσιμες και αρκετά… λυτρωτικές (τουλάχιστον για όσους ταλαιπωρούνται από άγχη, τύψεις, φοβίες και όλα τα συναφή μικρά και μεγάλα προβλήματα της ψυχής).

1. Περιόρισε τη λέξη «πρέπει» στο λεξιλόγιό σου όσο περισσότερο μπορείς.

«Ανησυχούσα τόσο πολύ για το τι “πρέπει” να κάνω, που δεν μπορούσα να απολαύσω τίποτα απ’ αυτά που ήθελα. Από τότε που μου έδωσε αυτή τη συμβουλή, προσπαθώ να διαχωρίσω τα πάντα σε πράγματα “που θέλω να κάνω” και σε πράγματα που “πρέπει να κάνω”.»

2. Αν δεν είναι στο χέρι σου, δεν έχει νόημα να ανησυχείς.

«Ειδικά όταν τα πράγματα βρίσκονται υπό τον έλεγχο άλλων και εκείνοι θα αποφασίσουν τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν.»

Δεν είναι εύκολο, αλλά ήρθε η ώρα να περπατήσεις στο φως της ελευθερίας.

 

Υπέροχο μήνυμα από τον Κιάνου Ριβς, σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση.

Οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ελευθερωθούν από τη Μήτρα. (MATRIX)

Ένας πόλεμος είναι σε εξέλιξη που θα διαμορφώσει το μέλλον της ανθρώπινης ύπαρξης και ο κόσμος που αφήνουμε για τα παιδιά μας είναι σιωπηλά αισιόδοξος για το μέλλον επειδή η ανθρωπότητα δείχνει σημάδια να ξεφύγει από τη μήτρα.

Η ανθρώπινη φυλή έχει υποδουλωθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια, έχουμε κρατηθεί σε μια ψυχική φυλακή από σκοτεινές ελίτ και μυστικές κοινωνίες που έχουν κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μας καταπιέσουν και να μας εμποδίσουν να συνειδητοποιήσουμε τις δυνατότητές μας.

Η ανθρωπότητα δείχνει σημάδια απελευθέρωσης της μήτρας (MATRIX)

ΟΙ 12 ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΑΛΛΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΤΗ ΖΩΗ

Ο Υπέρτατος Νόμος: “Ότι έσπειρες, θα θερίσεις” ή αλλιώς “ο Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος”. Ό,τι δίνουμε στο σύμπαν αυτό θα μας ανταποδοθεί, συνεπώς αν επιθυμούμε ευτυχία, ειρήνη, αγάπη και φιλία θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να προωθούμε πρώτα αυτές τις αξίες.

Ο Νόμος της Δημιουργίας: Η ζωή δεν είναι κάτι που απλά συμβαίνει. Χρειάζεται την ενεργή συμμετοχή μας. Μην ξεχνάτε πως είμαστε ένα με το σύμπαν και πως οτιδήποτε μας περιβάλλει αντανακλά τον εσωτερικό μας κόσμο.

Ο Νόμος της Ταπεινοφροσύνης: Αυτά που αρνούμαστε να αποδεχτούμε, είναι αυτά που μας στοιχειώνουν περισσότερο. Αν επικεντρωνόμαστε μόνο στα αρνητικά, τότε σίγουρα δεν είμαστε συντονισμένοι σε υψηλότερες “συχνότητες”.

ΑΣΤΡΟΠΑΙΔΑ

Παιδιά των αστεριών αν και είμαστε,
ξεχάσαμε να λάμπουμε
και γίναμε βράχοι σαν από κομήτες.

Χάνουμε λίγο λίγο την αστρόσκονή μας,
μέσα στην κίνηση της ζωής την φλέγουμε,
ως διάττοντες βραδυφλεγείς ημιαστέρες,
ονειρευόμενοι λάμψεις και φωτεινά σύμπαντα.

http://www.stixoi.info/

Όχι στη δημιουργία αρνητικών σκεπτομορφών. Όχι στην νοητική ενεργειακή κατάσταση, στην οποία μπορούν να εκδηλωθούν οι φόβοι. Όσο βαθύτερα βρίσκεται κανείς στο φόβο, τόσο πιο αργά κραδαίνει η ενέργειά του, και έτσι γίνεται πιο πυκνή. 

Όταν διατηρούμε ανοικτό τον νου, ανοικτή την καρδιά και κάνουμε αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι το σωστό, τότε αυτό εκδηλώνεται σαν μια κραδασμική κατάσταση αρκετά υψηλή και γρήγορη.

Όταν κανείς δονείται με μεγαλύτερη ταχύτητα εξαιτίας της κατανόησης του και της υπαρξιακής του κατάστασης, τότε η αρνητικότητα δεν μπορεί ενεργειακά - κραδασμικά, να συνδεθεί μαζί του και ότι δεν μπορεί να το αγγίξει κραδασμικά, δεν μπορεί να το αγγίξει και σε φυσικό επίπεδο.

 Οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα κλείνει την πρόσβαση στην καθαρή συνειδητότητα.           ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Οι απαντήσεις του Θεού....

Η Βασιλεία του Θεού θα είναι γεμάτη με υπάρξεις που θα λούζονται στο φως της δόξας Του, όχι όμως εκείνων που εμείς πιστέψαμε ότι το «αξίζουν», αλλά όλων αυτών που είχαμε ως «ξεγραμμένους» και "τελειωμένους" με τα δικά μας κριτήρια. Αυτά τα ταλαιπωράκια της ζωής.

Γι’ αυτό ακόμη και το καιρό δεν τα καταφέρνουμε καλά, μην απογοητεύεστε, υπάρχει κάποιος που μπορεί να νιώσει την αποτυχία μας. Υπάρχει ένας Θεός που ξέρει να χάνει για να μας κερδίσει όλους.

Όταν ο Χριστός ανέβηκε στο Σταυρό πάντες πίστεψαν ότι όλα τελείωσαν. Συκοφαντημένος, προδομένος, μόνος και λαβωμένος, ανάμεσα σε ληστές και κακούργους, πεθαίνοντας με τον πιο ατιμωτικό θάνατο. Κανείς δεν έμεινε μαζί του. Ένιωσαν ότι απέτυχε. Και στην αποτυχία οι άνθρωποι ξεχνάνε ακόμη και το όνομα σου.

Είχαν κάνει όμως λάθος. Σε αυτό το σκοτεινό σκηνικό του Γολγοθά τότε που πάντες πίστευαν ότι όλα τελείωσαν, τότε όλα άρχιζαν. Γιατί για τον Θεό εκεί που τελειώνει η ανθρώπινη ελπίδα και λογική, ξεκινούν οι δικές του απαντήσεις. π. Λίβυος

Κι αυτό θα περάσει

 Μια διδακτική ιστορία που αρχικά διηγήθηκε ένας ποιητής Σούφι, από την Περσία ο Αττά, που  εμπεριέχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αφήγηση για αυτά που μας συμβαίνουν τώρα. Γιατί κάθε τι που μας συμβαίνει κακό ή καλό, είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα, με κόπο, με πόνο, με δάκρυα, ή αίμα στην πρώτη περίπτωση, «κι αυτό θα περάσει».

Ένας βασιλιάς ζήτησε από τους σοφούς του στην αυλή, «Φτιάχνω ένα πολύ όμορφο δαχτυλίδι για τον εαυτό μου. Έχω ένα από τα καλύτερα διαμάντια που υπάρχουν. Θέλω να κρύψω μέσα στο δαχτυλίδι κάποιο μήνυμα που ίσως να με βοηθήσει σε κάποια στιγμή απόλυτης απελπισίας. Πρέπει να είναι πολύ μικρό για να μπορεί να παραμείνει κρυμμένο κάτω από το διαμάντι στο δαχτυλίδι».

Ήταν όλοι τους σοφοί άνθρωποι, ήταν όλοι τους σπουδαίοι λόγιοι και θα μπορούσαν να γράψουν σπουδαίες πραγματείες. Αλλά να του δώσουν ένα μήνυμα όχι μεγαλύτερο από δυο τρεις λέξεις το οποίο θα τον βοηθούσε σε στιγμές απόλυτης απελπισίας… Σκέφτηκαν, έψαξαν στα βιβλία τους αλλά δεν μπορούσαν να βρουν τίποτε.

Ο βασιλιάς είχε έναν γέρο υπηρέτη ο οποίος ήταν σχεδόν σαν πατέρας του -είχε υπάρξει υπηρέτης του πατέρα του. Η μητέρα του βασιλιά είχε πεθάνει νωρίς και αυτός ο υπηρέτης τον είχε φροντίσει κι έτσι δεν του φέρονταν σαν υπηρέτη. Ο βασιλιάς έτρεφε τεράστιο σεβασμό για εκείνον.

Ο γέρος είπε, «Δεν είμαι σοφός, δεν έχω γνώσεις, δεν είμαι λόγιοςˑ όμως ξέρω το μήνυμα – επειδή υπάρχει μόνο ένα μήνυμα. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σου το δώσουν· μπορεί να δοθεί μόνο από έναν μυστικιστή, από έναν άνθρωπο που έχει συνειδητοποιήσει τον εαυτό του. Στα τόσα χρόνια που έχω ζήσει στο παλάτι έχω συναντήσει κάθε λογής ανθρώπους, και κάποτε, συνάντησα ένα μυστικιστή. Ήταν καλεσμένος του πατέρα σου κι εγώ μπήκα στην υπηρεσία του. Όταν θα έφευγε, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες μου, μου έδωσε αυτό το μήνυμα» – και ο γέρος το έγραψε σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί.

Δεν Παίζομαι!

 

  Οι άνθρωποι παίζουν.

  Μίγμα ξεχασμένης παιδικότητας και καθυστερημένης εφηβείας.

  Αποτέλεσμα έλλειψης φαντασίας και καταπιεσμένης επαναστατικότητας.

  Μεγαλώνουν χωρίς να ωριμάζουν. Ωριμάζουν χωρίς να μαθαίνουν. Μαθαίνουν χωρίς να εκμεταλλεύονται τη μάθηση.

  Δεν δίνουν ευκαιρίες,  μόνο χάνουν ευκαιρίες.

  Θεωρούν ότι ο χρόνος δουλεύει προς όφελός τους ενώ από την πρώτη στιγμή είναι εναντίον τους.

  Δοκιμάζουν πράγματα, ανθρώπους,  δουλειές, φιλίες,  σχέσεις,  οικογένειες.

  Παίζοντας.

  Φέρονται σαν πεντάχρονα που τους παίρνουν το αγαπημένο τους παιχνίδι ακόμα και αν το έχουν πεταμένο και ξεχασμένο στην άκρη.

  Αντιδρούν σαν δωδεκάχρονα που μεταμορφώνονται σε άντρες αλλά βρίσκονται ακόμα στο μεταίχμιο.

  Σκέφτονται σαν δεκαεξάχρονα που μπαίνουν σε πόλεμο για το νούμερο του παπουτσιού τους.

Γη: ένας τεράστιος βωμός εξιλέωσης

Ο Πέτρος συζητάει με τον Ιησού για τα βάσανα και τις θλίψεις στον κόσμο.

 

 Πέτρος: Και οι άνθρωποι μου κάνουν ερωτήσεις και εγώ πρέπει να τους απαντάω. Νομίζω ότι αυτά που Σε ρωτώ μπορεί να μου τα ρωτήσουν και άλλοι άνθρωποι, διότι οι σκέψεις των ανθρώπων πάνω κάτω είναι ίδιες. Χτες είπες ότι οι αγνοί και οι άγιοι άνθρωποι πάντα θα υποφέρουν… όχι… είπες θα είναι αυτοί που θα υποφέρουν για όλους τους άλλους. Με δυσκολία το καταλαβαίνω αυτό, ακόμα και αν λες ότι θα το επιθυμούν αυτό οι ίδιοι. Και νομίζω ότι όπως είναι δύσκολο για μένα να το κατανοήσω, ίσως να είναι το ίδιο και για τους άλλους ανθρώπους. Λοιπόν, αν με ρωτήσουν τι να τους απαντήσω; Στο πρώτο ταξίδι μου, μια μητέρα μου είπε: “Δεν ήταν σωστό να πεθάνει το κοριτσάκι μου…και μάλιστα με τόσους πόνους... διότι ήταν καλό και αγνό” Και όπως δεν ήξερα τι να απαντήσω, επανέλαβα τα λόγια του Ιώβ: “Ο Θεός έδωσε ο Θεός παίρνει. Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου”. Όμως δεν πείσθηκα ούτε κι εγώ ο ίδιος. Και δεν έπεισα και αυτήν. Την επόμενη φορά θα ήθελα να ξέρω τι να απαντήσω. Είναι δίκαιο;

Ιησούς: Άκουσε. Φαίνεται αδικία, αλλά είναι μια μεγάλη δικαιοσύνη ότι οι καλύτεροι πρέπει να υποφέρουν εκ μέρους όλων. Τώρα πες Μου Σίμωνα, τι είναι η Γη; Όλη η Γη;

10 πράγματα που πιθανόν δεν γνωρίζεις για τον γαλαξία μας

Ζεις εδώ για όλη σου την ζωή, στην πραγματικότητα όλοι μας ζούμε εδώ, αλλά τι ξέρεις πραγματικά για τον γαλαξία μας; Σίγουρα, ξέρεις ότι είναι σπειροειδής και είναι 100.000 έτη φωτός. Αλλά ξέρεις αυτά τα 10 πράγματα;

01. Είναι σπειροειδής με έναν ορθογώνιο κεντρικό κόμβο.

 

Μπορεί να γνωρίζεις ότι ο γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας, ίσως το πιο όμορφο είδος γαλαξία. Το έχεις δει: μαγευτικά σκέλη να στριφογυρίζουν έξω από ένα κεντρικό κόμβο ή την έξαρση λαμπερών αστεριών. Αυτοί είμαστε εμείς. Αλλά πολλές σπείρες έχουν ένα περίεργο χαρακτηριστικό γνώρισμα: ένα ορθογώνιο σμήνος αστεριών στο κέντρο, αντί για μια σφαίρα, και τα σκέλη να ακτινοβολούν από τις άκρες του ορθογώνιου αυτού. Οι αστρονόμοι αποκαλούν αυτό το σμήνος “bar” και όπως σωστά μάντεψες: έχουμε ένα.

Στην πραγματικότητα, το δικό μας είναι αρκετά μεγάλο. Με 27.000 έτη φωτός απόσταση από άκρη σε άκρη, είναι μεγαλύτερο από τα περισσότερα “bar” που υπάρχουν. Βέβαια, το διάστημα είναι μια σκληρή γειτονιά. Ποιος δεν θα ήθελε ένα τεράστιο “bar” να βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης του;

02. Υπάρχει μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στην καρδιά του.

Στο κέντρο του γαλαξία, ακριβώς στον πυρήνα του, κείτεται ένα τέρας: μια τεράστια μαύρη τρύπα.

Γνωρίζουμε ότι βρίσκεται εκεί, εξαιτίας της βαρύτητας. Τα άστρα πολύ κοντά στο κέντρο κινούνται σε τροχιά γύρω από το κέντρο σε απίστευτες ταχύτητες. Κινούνται με χιλιάδες χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο και η πρωτοφανής τους ταχύτητα προδίδει την μάζα του αντικειμένου που τα έλκει. Εφαρμόζοντας μερικά βασικά μαθηματικά, είναι δυνατό να καθοριστεί ότι η μάζα που απαιτείται για την επιτάχυνση των άστρων σε τέτοιες ταχύτητες πρέπει να ανατρέψει σε κοσμική κλίματα 4 εκατομμύρια φορές την μάζα του ήλιου. Ακόμα και έτσι όμως, τίποτα δεν μπορεί να φανεί σε φωτογραφίες. Οπότε, τι μπορεί να είναι τόσο ογκώδες όσο 4.000.000 ήλιοι και να μην εκπέμπει καθόλου φώς;

Σωστά. Μια μαύρη τρύπα.

Αν και είναι τεράστια, έχε κατά νου ότι ο γαλαξίας είναι περίπου 200 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες ισχυρός, έτσι στην πραγματικότητα, η μαύρη τρύπα στο κέντρο είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα της συνολικής μάζας του γαλαξία. Και σε καμία περίπτωση δεν κινδυνεύουμε να πέσουμε μέσα σε αυτή. Εξ’ άλλου είναι 250.000.000.000.000.000 χιλιόμετρα μακριά.

03. Είναι κανίβαλος.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ

 

Οι παλιές γυναίκες της Κρήτης, τις οποίες πρόλαβα να γνωρίσω και χαίρομαι γι’ αυτό, είχαν μια απίστευτη σοφία ζωής. Μέσα στα λάθη και τα πάθη τους, στις παράξενες πολλές φορές αντιλήψεις και νοοτροπίες τους, υπήρχε κάτι που έλαμπε. Είχαν μια εμπειρική σοφία, ένα ρεαλισμό απέναντι στην ζωή και μια βαθιά πίστη στο Θεό. Κάθε δυσκολία κι αναποδιά της ζωής, φιλτραριζότανε μέσα από αυτά τα δυο στοιχεία: ρεαλισμός και πίστη. Ήξεραν να υπομένουν αλλά και να ελπίζουν. Διότι υπομονή δίχως ελπίδα μετατρέπεται σε μοιρολατρία.

Και τι δεν είχαν περάσει αυτοί οι άνθρωποι. Φτώχεια, πείνα, αρρώστιες, πανδημίες, πολέμους, εξορίες, προσφυγιά, απώλειες, πένθη κ.α. Με λίγα λόγια είχαν δει κατάματα τον θάνατο σε όλες τις μορφές του. Κι όμως, όταν τις επισκεπτόμουν στα σπίτια τους ως εφημέριος της ενορίας, κάθε φορά που η κουβέντα ερχόταν γύρω από τις δυσκολίες και δοκιμασίες της ζωής, η συμβουλή τους ήταν μια, « να μην στεναχωριέσαι παπά μου. Μην τα καταπίνεις όλα και χαλάς την ψυχή και την υγεία σου. Να ξέρεις ότι όλα περνάνε, όλα αλλάζουν και χάνονται. Να λες πρώτα ο Θεός θα περάσει κι αυτό…»

Αισθάνομαι ότι αυτή η φράση, αυτή η βαθιά πίστη είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη και χρήσιμα ωφέλιμη για όλους μας. Διότι μας χαρίζει δυο δυνατές πραγματικότητες, απαραίτητες για να αντιμετωπίσουμε κάθε μορφή δοκιμασίας.

1. Την βαθιά πεποίθηση ότι τα πάντα αλλάζουν και μεταβάλλονται. Τίποτε δεν μένει σταθερά το ίδιο. Όλα ρέουν, κινούνται και περνάνε. Μονάχα ο Θεός μένει ακίνητος, αμετάβλητος, σταθερός και κραταιός. Οπότε κάθε δοκιμασία είναι προσωρινή.

Αν η θέα ενός ηλιοβασιλέματος ήταν προς πώληση, θα ξοδεύαμε μια περιουσία…

 Η αλήθεια είναι ότι τα υλικά αγαθά δεν φέρνουν την ευτυχία. Την «διευκολύνουν» όμως πολύ. Αν κάποιος δεν έχει τα βασικά προς το ζην, πώς να ασχοληθεί με τις ανώτερες ανάγκες του;Από την άλλη, τα υλικά αγαθά, εύκολα μπορούν να μετατραπούν σε θηλειά στο λαιμό, σε φυλακή για την ψυχή. Να μας εγκλωβίσουν σε ένα ατέρμονο κυνήγι δίχως νόημα. Πόσο συχνά τρέχουμε να καλύψουμε υποχρεώσεις που όλο και μεγαλώνουν, με αποτέλεσμα να μην έχουμε χρόνο για τα απλά, τα βαρυσήμαντα. Ζούμε μονάχα με την ιδέα της μελλοντικής εκπλήρωσης. Περιμένουμε το μήνυμα που ΘΑ έρθει, αδημονούμε για τον στόχο που ΘΑ εκπληρωθεί, την προαγωγή που ΘΑ πάρουμε, την αγορά που ΘΑ πραγματοποιήσουμε. Και ξεχνάμε. Ξεχνάμε όσα έχουμε! Η επιτυχία, η ευτυχία, η αγάπη, η ομορφιά, όλα τα ανθρώπινα θέλουν υπενθύμιση. Αλλιώς μετατρέπονται σε αυτονόητα. Και το αυτονόητο που δεν υπενθυμίζεται σταματά να υφίσταται. Αυτονόητο που δεν υπενθυμίζεται κινδυνεύει να μετατραπεί σε αδιανόητο. Θέλω να μοιραστώ μια ακόμα σκέψη μαζί σας, που νιώθω ότι συνοψίζει όσα υπό άλλες συνθήκες θα ανέλυα σε αρκετές σελίδες βιβλίων: Είτε χρωστάς, είτε όχι, ο ήλιος πάλι θα λάμψει στον ουρανό.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΜΑ ΑΛΛΑ ΘΕΑ ΘΕΟΥ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΜΑ ΑΛΛΑ ΘΕΑ ΘΕΟΥ Πάντως ο Χριστός δεν φαίνεται να ενθουσιάζεται από τα "θαύματα" και έχει τον λόγο του. Στο σημερινό Ευαγγέλιο που διαβάσαμε στην Θεία Λειτουργία, οι μαθητές χαίρονται διότι έχουν επιτελέσει κάποια θαύματα στον όνομα του Χριστού. Νιώθουν μια ικανοποίηση και έρχονται μετα χαράς μεγάλης να το αναγγείλουν στο Χριστό. Αλλά ο Χριστός φαίνεται να μην μετέχει σε αυτόν τον ενθουσιασμό τους. «Μην χαίρεστε που υποτάσσεται τα κακά πνεύματα, αλλά να χαίρεστε εάν τα ονόματα σας γραφτούν στην βίβλο της Βασιλεία του Θεού..». Τώρα βέβαια ευλόγως κάποιος θα αναρωτηθεί, «καλά ο Χριστός γιατί δεν χαίρεται που οι μαθητές του έκαναν θαύμα;». Πρώτον διότι γνωρίζει ότι δεν το έκαναν αυτοί με τις δικές τους δυνάμεις, αλλά ο Θεός. Δεύτερον γιατί για τον Χριστό το θαύμα δεν είναι θέαμα αλλά θέα. Θέα σε μια άλλη κατανόηση της ζωής. Στο θαύμα αλλάζει η εσωτερική σου ματιά. Δεν βλέπεις πλέον όπως έβλεπες τον εαυτό σου, τους άλλους, την ζωή. Θα δείτε ότι σε όλα τα θαύματα του Χριστού οι θεραπευόμενοι αλλάζουν τρόπο ζωής. Στα θαύματα του Χριστού το σημαντικό δεν είναι η θεραπεία ενός μέλους του σώματος, αλλά η αλλαγή του όλου ανθρώπου. Αλλάζουν ζωές, μεταμορφώνονται ψυχές, τα πάντα αποκτούν νόημα, χαρά και φως. Το σημαντικότερο όμως το οποίο κάνει τον Χριστό να μην μετέχει σε αυτή την χαρά, είναι διότι γνωρίζει ότι το θαύμα στην παραμορφωμένη ερμηνεία του, μπορεί να γίνει μια τεράστια φυλακή. Δηλαδή να εγκλωβίσει τον άνθρωπο στην αλαζονεία των κατορθωμάτων του. Εκεί δηλ. που τα πάντα δεν είναι Χριστός αλλά ένα μεγάλο «Εγώ» που μπορεί να φοράει ράσα και να πηγαίνει στην εκκλησία. Η μεγάλη πνευματική παγίδα είναι όταν ο άνθρωπος παραμορφώνει το θαύμα του Θεού από δώρο σε κατόρθωμα του. Γι’ αυτό ο Χριστός φωνάζει στους μαθητές του και διαχρονικά σε όλους εμάς, μη χαίρεστε για τα θαύματα εάν αυτά δεν σας μεταμορφώνουν εσωτερικά. Τα θαύματα του Χριστού δεν είναι φτηνό θέαμα δύναμης και εξουσίας, αλλά σημάδια και σημεία της Βασιλείας Του. Στον κάθε άνθρωπο που θεραπεύει ο Χριστός, συναντάμε τα έσχατα της Βασιλείας Του. Δηλαδή τον κόσμο που έρχεται, «ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος…». Εκεί όπου τα πάντα και οι πάντες θα γίνουν Χριστός. π. Λίβυος